Bugün evin yakınındaki kafede oturuyordum, kafamı bir kaldırdım ki, kimi göreyim, daha doğrusu kimleri demem gerekiyor. Önce ortaokul yıllarından beri arkadaşım olan M. girdi içeri, uzun zamandır Tanzanya'daydı, meğer dönmüş, sürpriz yapmış. Ne kadar uzun zaman olmuş görüşmeyeli, konuşacak ne çok şey birikmiş. Gerçi hep mesajlaşıyorduk, ama yüzyüze başka keyifli oluyor. Hemen o en sevdiği kahvesini ve dondurmasını ısmarladı, ben de favori tatlımı, başladı muhabbet ortaokul yıllarından, üniversitede ayrıldığımız dönemde de iletişimi nasıl koparmadığımızdan, sonra yine İstanbul'da buluşmamızdan. Konular çok tabi, zaman nasıl geçti anlamadık. İşleri varmış kalktı, ben yine elimdeki kitabı okumaya devam ediyordum ki, bu seferde yine lise arkadaşlarımdan 4 kişi çıkageldiler. Onları yıllardır facebook dışında görmemiştim. Hem de ellerinde hatıralarımızın olduğu resimler, küçük notlarla. Ne güzel sürpriz oldu bu.
